یار دبستانی

من بچه ها را دوست دارم و آرزویم سر بلندی تمام کودکانی است که به من سپرده می شوند . تلاش می کنم بتوانم از استعدادها و توانایی های آنان نهایت استفاده را بکنم . در خم یک کوچه نمانم . به فرزندانم بال و پر بدهم . آنها را پرواز بدهم.اجازه ندهم بمانند و بمانند.

من به این جمله ی باارزش مرحوم بهمن بیگی اعتقاد دارم که طلای شهامت را با پشیزی سواد مبادله نکنم.دانش آموزان باید شجاع باشند و این وظیفه ی ماست.

بزرگترین معضل مدارس ما فرهنگ نخبه پروری است. درمدرسه برای اینکه یکی برنده شود بایدتعداد زیادی بازنده شوند!درحالی که مدرسه جایی است که همه بایداحساس کنند برنده هستند.


دانش آموزان دوست داشتنی من:
سهم من از چشمان شما صداقت و پاکی است
و این سهم کمی نیست که خدای مهربان برایم در نظر گرفته است .
خدا کند هیچ گاه مدیون نگاهتان نشوم
خدا کند آن گونه که شایسته است شما را راهنما باشم .
خدا کند معلم خوبیها باشم . برایم ،کودکانم دعا کنید.

در پایان پرواز را به خاطر بسپار که پرنده مردنیست....

ابراهیم میر - لامرد - فارس